Zorgen… maar blijf positief

Verdrietig ben ik niet, maar toch schiet er even van alles door mijn gedachten.
Soms zomaar, maar nu wel een beetje te verwachten.
Ik praatte met een vriendin over van alles en nog wat.
Serieus, vrolijk, gezellig… je weet wel gewoon over dit en dat.
Dus nu ging ook over mijn ma… en de zorgen die ik mij daar over maak…
De ziekte van Kahler…. gewoon kut… maar gelukkig nog niet “raak”.
Ze draagt de ziekte nu al even, maar cellen zijn nog steeds stabiel.
Gelukkig maar…. want zou niet weten wat ik moet doen als zij mij nu ontviel.
De ziekte Lewy Body, vreselijke vorm van Alzheimer/dementie waar mijn schoonpa mee vecht.
Je ziet hem achteruitgaan, niet de man die hij was…. maar gelukkig nog niet “te” slecht.
We hebben nu een jaar aan beide situaties kunnen wennen.
In het geval van mijn schoonpa de ins en outs leren kennen.
Veel geregel en alles op papier vastgelegd.
Emotionele momenten…. maar goed dat alles is gezegd.
En dan mezelf nog…. tijdens hun twee diagnoses kreeg ik ook die van mij.
Artrose en fibromyalgie… ach ja, dat kan er ook wel bij….
Wat ik inmiddels met dit alles heb geleerd is waar het allemaal werkelijk om gaat.
Zoveel dingen vind ik niet meer belangrijk en zoveel wat ik nu laat.
Genieten van kleine dingen en alles proberen te halen uit elke dag.
En het is echt niet elke dag rozengeur en maneschijn, maar toch naast een traan ook meestal een lach.
Je moet het uiteindelijk toch allemaal zelf doen en er wat van maken.
En daarbij laat ik mij niet meer door omstanders raken.
Ik ben er voor hen die mij nodig hebben en zal er altijd voor hun zijn.
Mijn gezin, familie en vrienden, samen sterk en samen delen in pijn.
Ik kijk niet naar wat gaat komen, maar geniet van hier en heden.
Ik pluk de dag…. en laat negatief niet meer binnentreden.
Kop omhoog, tieten vooruit en een lach op mij gezicht.
Dit is mijn leven…. en het eind van dit gedicht.

♡ Tassie

Advertenties

Schop onder mijn hol

Geniet van het leven, want voor je het weet is het voorbij.
Het klinkt cliché maar toch weer even duidelijk voor mij.
Weer een bericht gelezen over een persoon in de bloei van het leven.
En toch opeens is het over en is ze aan de hemel gegeven.
En net zoals zo vele denk ik dat dit mij niet gebeurd.
Maar dat dachten anderen ook en daar wordt nu getreurd.
Ik wil niet een zwaar gedicht, dit is meer een duwtje aan mezelf van kop op.
Momenteel zit ik er een beetje doorheen, even een druk op de stopknop.
Maar hoe zwaar ik het hier nu soms ook heb… ik ben er en ik leef…
Zoveel lieve mensen die van mij houden en om wie ik geef.
Per dag leven en mooie herinneringen maken waar je kan.
Negatief omzetten in positief, daar krijg ik ook weer energie van.
Doorgaan, opstaan, genieten en het beste maken van mijn leven.
Mijn kopje was even neer, maar heb mezelf de welbekende schop onder mijn hol gegeven.
Mijn veelgezegde zin: “kop omhoog, tieten vooruit en lach op mijn snoet.”
Ik pak mijn rust, vul mijn energie en met stijgende kracht de nieuwe dag tegemoet!

X Tassie

Een strijd

​Ik plaats een selfie en geef een lach, maar zo voel ik mij van binnen even niet.

De pijn en onzekerheid die ik voel is niet wat men ziet.

Ik blijf lachen en ga elke dag gewoon door.

Een positief mens is wat ik dan vaak hoor.

Laatste paar dagen heb ik weer meer pijn.

Ik tril, slikken gaat soms over in bijna stikken en praten gaat niet altijd even fijn.

Ik wil niet klagen…. geef er niet aan toe…

Maar heel soms maakt dit gevecht mij zo moe.

Ook dit hoort bij mijn leven dus wilde ik het toch even kwijt.

Een onzichtbare “ziekte” is echt een hele strijd…..

Knopen doorhakken

Er zijn dagen dan is er een ongelofelijke drukte in mijn hoofd.
Dagen waarbij het beste gevoel omschreven kan worden als verdoofd.
Andere dagen doet alles mij simpelweg pijn.
De dagen waarop pijnstillers mijn beste vriend zijn.
Dan nog van die dagen waarop ik gewoon niet uit mijn woorden kom.
Ik haper, stotter, vergeet woorden en voel me dan ongelofelijk stom.
Van alles krijg ik een melding van mijn telefoon.
Waarom? Simpelweg omdat ik het niet kan onthouden gewoon.
Ik moet mijn weg er in vinden en het accepteren.
Goed op weg zei de arts… en de rest is te leren.
Je kan hulp krijgen in een groep, individueel of medicatie.
Echt de keuze is reuze… genoeg variatie.
Ik moest maar goed over alles nadenken zei “ze” en wat ik wil….
Nou één ding weet ik zeker… en dat is nooit meer een anti depresiva pil.
Schijnt goed te werken voor hoofd en pijn….
Uit mijn ervaring weet ik dat ik nooit meer zo dood wil zijn.
Gelukkig zijn er nog genoeg andere mogelijkheden.
En daarnaast… ben ik zelf nog lang niet uitgestreden.
Want weet je… waar een wil is, daar is een weg.
En ik voel me steeds sterker naarmate ik dat steeds meer zeg.
Al jaren loop ik bijna elke dag met pijn…
Als ik nu naar een chronische pijn revalidatie ga zal de pijn niet minder zijn.
Dat de klachten nu een naam hebben betekend niet dat het nu over gaat.
Het is niet minder… niet erger… ik weet enkel hoe het er voor staat.
Hoe het gaat lopen in de toekomst weet ik niet…
Maar ja… jij weet ook niet hoe je toekomst er uit ziet.
Na veel gepieker en gepeins ben ik er uit wat ik wil en hoe…
Heb me gewoon voorgenomen door te gaan zoals ik nu doe.
Ik ben nog steeds ik, niet minder en niet meer.
Wat een ander verder denkt maakt niet uit, zolang ik het maar accepteer.

♡ Tassie

Het strand 

​Ik loop op het strand en kijk om me heen.
Aangespoeld hout, schelpen en steen.
Het strand, de zee… zo mooi en vrij.
Ik ga er vaak heen met al mijn gedachten, maak mezelf met deze attentie blij.
Ik vergeet daar even mijn spanning, verdriet en zorgen.
Het strand… ik voel me er vrij, maar toch geborgen.
Zonder woorden uitwaaien in de stille wind.
Of breed grijnzend een zandengel maken, maling aan wat een ander vind.
Gewoon alleen ik met het ruizen van de zee.
Welke kant ik ook op loop, de golven bewegen mee…
De omgeving, de geluiden… alles bij elkaar zuivert mijn gedachten.
Het strand, de zee… altijd tijd voor mij en zal altijd geduldig op mijn volgende bezoek wachten.

Tassie 💋

trots moederhart

Ik voel het als jullie blij zijn en ook voel ik jullie verdriet
Ik weet wanneer jullie goed in je vel zitten maar ook wanneer juist niet
Leed probeer ik jullie altijd te besparen
Enkel mooie momenten voor jullie te bewaren
Alles probeer ik om er altijd voor jullie te zijn
Jullie weg te houden van alle vormen pijn
Helaas is dit een bijna onmogelijke taak
Ik kan niet alles voorkomen en soms is het toch raak
Er dan enkel zijn, een advies op zijn tijd en luisteren
Zodat jullie je eigen keuzes maken en ik mezelf toe kan fluisteren
Fluisteren dat het uiteindelijk allemaal goed gaat komen
Dat jullie leren met vallen en opstaan en zo door het leven stromen
Maar soms weet ik het niet en raak ik verward
En slaat er even een slag over in mijn moederhart
Maar dan kijk ik naar jullie en wat jullie al jaren opbouwen
En dan weet ik dat ik op jullie eigen kracht moet vertrouwen
Ben trots op jullie in wat jullie doen en waar jullie nu staan
Ik kan enkel zeggen dat ik er altijd zal zijn en jullie zo door moeten gaan

IMG_20160404_184628

klein gebaar, groots effect

IMG_20160311_162019Soms komt alles tegelijk en weet ik het even niet meer.
Alles krijgt zijn plekje, dat weet ik dan ook wel weer.
Het leven is nou eenmaal niet altijd rozengeur en manenschijn.
Is ook goed, zonder hoogtepunten weet je niet wat de dieptepunten zijn.
Vandaag was een dag waarop ik mijn lach een beetje moest zoeken.
Een glimlach was er wel, maar haalde hem net niet tot beide mondhoeken.
Thuis na werk werd het alweer een stuk fijner.
De drukte in mijn hoofd werd minder en de zorgen ietsjes kleiner.
Een kaartje van een lief mens lag op de mat.
Met een traan las ik de mooie woorden en verwerkte dat.
Mijn meisje gaf me een knuffel en een mooie lach…
En zo kwam mijn lach weer helemaal door op deze dag.
Zo zie je maar weer dat het de kleine dingen zijn die het doen.
Een klein gebaar van een kaart, een knuffel en een zoen.
Zolang je maar koestert en er bent voor elkaar.
Geloof me, dan komt het allemaal wel weer goed…. echt waar!

♡ Tassie

waar het om draait…

Waar het om draait…
wie zal het zeggen
Waar het om draait…
is voor iedereen anders uit te leggen
Waar het om draait…
is genegenheid voor elkaar
Waar het om draait…
is respect, luisteren en zit in een klein gebaar
Waar het om draait…
daar kan je eindeloos over praten
Waar het om draait…
weten wanneer je elkaar moet laten
Waar het om draait…
is niet denken, maar doen en vooral ervaren
Waar het om draait…
de ander echt zien zonder staren
Waar het om draait…
is voor jou mischien anders als voor mij
Waar het om draait…
dat is leven en het leven dat ben jij

♡ Tassie

IMG_20160307_204839

leef

Een lach voor een traan en een traan voor een lach …
Kijk niet om zodat je later baalt dat je de weg voor je niet zag.
Verdriet mag je voelen zolang je geluk maar niet vergeet.
Wat morgen gebeurd is iets dat je vandaag nog niet weet.
Daarom moet je genieten van elke dag die je leeft.
Geniet van de dag met alles wat het te bieden heeft.
Alles gebeurd met een reden is hoe ik erover denk.
Het kan een test zijn, een les of zomaar een geschenk.
Koester al je dierbaren in je leven om je heen.
Wie liefde geeft zal liefde ontvangen en staat daardoor nooit alleen.
Zij die het waard zijn zullen nooit van je zijde wijken.
En dat wat voorbestemd is zal vanzelf blijken.
Hou van het leven, dan houdt het leven ook van jou.
Liefde houdt je warm en zo overleef je tegenslag en kou.
IMG_20150924_204443

Het kind in mij….

Bekijk de wereld voor de verandering eens op zijn kop.
Zet voor jezelf even alles een paar minuten stop.
Draai rondjes achter elkaar en sta dan opeens stil.
Recht lopen lukt niet meer hoe graag je dat ook wil.
Zak lachend op de grond en zie alles om je heen nog draaien.
Blaas de pluisjes van de paardebloem en kijk hoe ze wegwaaien.
Loop lachend in de regen en stamp zo hard je kan in een plas.
Ren door droge bladeren of zomers juist door het hoge gras.
Wat ik zeggen wil, laat dat kind in je af en toe gewoon even vrij.
Werkt ook als je het even niet ziet zitten,  je wordt vanzelf blij.
Het kind in mij dat zal ik in ieder geval  nooit laten gaan.
En geloof me, dat is juist waardoor ik met beide benen in deze wereld kan blijven staan.
IMG_20150730_171145-1